Oğlum Mahir:))

[Tebessum]

Oğlum Mahir,

Ana heyran nasılsan? Ne haldasan? Biz seni aramasah,
sormasah sen bizi ne arisan ne de sorisan.
Sen ne hersiz bir evlatmişsan. Bemirad olmiyasan
hahin kızınan gezisen dolaşısan.
Edemisen anan mektup yazasan. Heç Allah'tan korkhmisan;
bizi merakta bırahasan.

Düneğin arkadaşın Hüsen gelmişti Ankara'dan.
Getmişem sağlık haberin ondan almışam.
Seni belediye otobozunda görmiş bir kıznan.
Sözlüm diye bahsetmişsen o kızdan.
Birde yüzüg tahmişsan barmağan. Niye oğlum sen
anasız kalmışsan sansahan evlenmağa kalhmişsan?
Hüsen'e dedim ki: 'Hüsen! Hele birez kızı anlat.'
Dedi ki: 'Ne anlatayım diyaza, ay parçası bemirad.
Gülende güller açi, ağlıyanda incinen mercan saçi.
Bele güzel ne görülmiş ne duyulmiş. Hak teala ne de
güzel yaratmış.'

Mahir!!!! Niye sen hirif olmişsan? Böyükleren danişmadan
evlenmağa kahmışsan? Kardaşından da mı ibret almisan?
Getti bir tango kız getirdi. Ne kendisi rehet etti ne de bizi
rehet ettirdi. Kız da kız olaydı üreğim yanmazdı.
Ele zaif ele zaifti ki... Aynı Çırtik Eso'ya benzidi.
Çırpi gibi bacağı, Emin Ağa'nın ayağı gibi ayağı, çamaşır
tokacı gibi de elleri vardı. Ne ağlidi, ağlıyasan ne gülidi
gülesen. Ne konuşmamızı beğenidi, ne pişirdiğimizi yeyidi.
Zıkkımın köküni yiyeydi. Herbişide kusur buludi. Herbişeye
yeni yeni adlar tahidi. Ben deyidim babakanuç, o deyidi '
patlıcan ezmesi'; ben deyidim lebeni, o deyidi 'yoğurt çorbası';
ben deyidim hilorik aşı, o deyidi 'ekşili izmir köftesi'.

Yoh carut değil 'faraşmış', küçe değil 'sokahmış',
hebene değil 'desteymiş'. Havuca pirçikli demah ayıpmış.
Ben bele konuşayım diye benden utanimiş. Niye kendi
yaptığından utanmidi? Gün evle olidi yatahtan kahidi.
Benim elimden çaput, onun elinden roman düşmidi.
Gezmeye gidende de en öne o düşidi. Birgün baban
dükkandan geldi hanımın kızı yerinden bile teprenmedi.
Baban çoh ağrına getti. Bırahsam, alimallah saçını,
pırçığını yolacahtı.

Ben ne şanssız bir karıymışam anam! Kaynanaların zalim
zamanında gelin olmışam, gelinlerin zalim zamanında da
kaynana olmışam. Kime ne etmişem ki bulmışam.
Mahir! Sen sen olasan aklı başında bir kız alasan.

ıster Diyarbekir'li olsun istersen yedi yabancıdan olsun
yeter ki helal süt emmiş bir kız olsun. ısteyem ki sonradan
peşman olmıyasan. Karı kısmı ayakkabı değil ki sıhtımı
çıharasan atasan. Namusumdur diyecahsan, ömrübillah
çekecahsan.

Mahir! Biliyem eyisen hoşsan. Herşeye çabuh kızısan.
Kızanda da alalo gibi kabarisan. Oğlum! Asebi erkeğin
kahrı çoh olur. Kahır çeken karı zor bulunur. Onun için
karıların hamuri sabirnan yoğrulmuştur.

Onlar hanımdır.
Onlar hatundur.
Onların mekânı Cennet-i âlâdır.
Onlar ışıhtır. Onlar nurdur.
Onlar yüce Allah'ın erkeklere lütfudur.